Geborgen verhalen

Over ons

Het afscheid eindigt, de verhalen blijven. Wij verzamelen ze en laten een dierbare voortleven in een persoonlijk boek.

De mooiste verhalen ontstaan na een afscheid.

Geborgen Verhalen geeft die verhalen een plek. Via een QR-code op de rouwkaart of een gedeelde link komt de omgeving samen op een persoonlijke herinneringspagina. Daar delen familie, vrienden en andere dierbaren hun verhalen, foto’s, stemmen en beelden. Al die verschillende herinneringen komen uiteindelijk samen in een persoonlijk hardcover herinneringsboek, met QR-codes naar de audio en video die erbij horen.

Vragen helpen herinneringen naar boven te halen en verhalen kunnen worden geschreven of ingesproken. Ook wie minder digitaal vaardig is, kan gewoon vertellen terwijl iemand anders het verhaal op video vastlegt.

Jij vertelt. Wij schrijven.

Maar waarom zijn juist die verhalen zo waardevol?

Op een uitvaart viel mij iets op. Na de dienst ontstond een rij voor het condoleanceregister. Toen ik aan de beurt was, bladerde ik terug. Want wat schrijf je op zo’n moment?

Gecondoleerd. Veel sterkte. We denken aan jullie.

Ontzettend lief bedoeld. Maar even later, aan de koffietafel, ontstonden de echte verhalen. De verhalen die de speeches van net naar boven hadden gehaald.

“Dat was zó typisch voor haar.” “Weet je nog dat…”

En soms kwam er zelfs een verhaal voorbij waarvan de familie zei: “Dit wist ik helemaal niet.”

Dáár zit het leven.

Iedereen kent een ander stukje van iemands verhaal. Door al die verhalen samen te brengen, ontstaat een completer beeld van een leven.

Dat dit zoveel waarde kan hebben, weet ik uit eigen ervaring. Ik was zestien toen ik mijn moeder verloor aan kanker. Vijftien jaar later lees ik nog steeds de herinneringen die anderen over haar vastlegden. Niet alleen om haar te herinneren, maar ook om haar beter te leren kennen.

Later zag ik als verpleegkundige hoeveel betekenis de verhalen van een mens kunnen hebben.

Precies dat gun ik iedere familie.

Vanuit die gedachte ontstond Geborgen Verhalen, geïnspireerd door haar familienaam Borger. Ook in het logo leeft zij voort: de letters komen uit haar eigen handtekening en haar vingerafdruk is erin verwerkt.

Misschien pakt over vijftien jaar een dochter of kleindochter zo’n boek uit de kast. Leest ze een verhaal dat ze nog niet kende en leert ze haar moeder of oma, door de ogen van anderen, opnieuw een beetje beter kennen.

Zoals ik dat vijftien jaar later nog steeds doe.

Laat verhalen niet verloren gaan. Laat ze geborgen achter.